soliss
@Soliss
Şu anda okuduğu kitap
O kadar komiğime gidiyor ki bu kısım anlatamam...
Eilif yanıt olarak sakin sakin uzaktaki musluk haznesine yaşlandı ve bakışlarını Nico'nun kalçalarına indirdi.
Sonra, daha aşağıya indirdi.
Ve bakışlarını oraya dikti.
Bakmaya devam etti.
“Penisimi lanetlemeyi kes.” dedi Nico öfkeyle. “Fikrimi değiştirmeyeceğim.”
Atlas altılısı benim Olivie Blake ile olan ilk tanışmamdı. Herkes daha çok karakterlere ağırlık verildiğinden ve olayların bir yere varmadığından yakınırken bu benim nedense hiç sorunum olmadı. Karakterleri yakından görmek, ilişkilerini ve birbiri hakkındakı düşüncelerin değişimini görmek açıkçası beni gayet eğlendirdi. Hatta şunu söyleyebilirim ki karakterler arasındaki ilişkilerin nereye gideceğine merak salıp birkaç gün üst üste okudum. Burada güncellemeyi unutmuşum sadece vize haftam araya girince. Yani, eğer karakter ağırlıklı kitap okumak istiyorum derseniz tam sizlik bir kitap olduğunu söyleyebilirim.
Gel gelelim kitapta biraz eksik bulduğum şeyleree. Her ne kadar karakterleri okumak beni eğlendirmiş olsa da olayların bir yere gitmiyor hissi cidden çok belliydi. Bu tam olarak neyden kaynaklanıyor bilmiyorum ama bence random bir şekilde araya giren zaman atlama seanslarının büyük bir etkisi var bunda. Bunun yerine cemiyete biraz daha ağırlık verilse daha hoş olurmuş gibime geliyordu. Ama anladığım kadarıyla bu kitap daha çok karakterleri tanımak açısından yazılmış olan bir kitap çünkü duyduklarıma göre asıl aksiyon ikinci kitapta başlıyormuş. O yüzden göreceğiz bakalım. :))
Ve son olarak da favori ikililerimden bahsetmek istiyorum. Malum kitapta 6 ana karakter var ve ilişkileri CİDDEN çok karışık. Bana net bir izlenim veren tek ikili Nico ve Gideon oldu bu yönde. İkisinin arasındaki bağ, yakınlık ve fedakârlık hiçbir karakterde yoktu. Okurken birbirleriyle olan neredeyse çoğu diyalogu çizdim. Çok çok güzellerdi.
Nico ve Libby her ne kadar iyi bir düşmandan aşka izlenimi verse de çoğu kişiye bir abi olarak ben onların ilişkisini iki kardeşe çok daha fazla benzettim. Şahsen Libby için Tristan'ın daha iyi bir aday olduğunu düşünüyorum. Birbirleriyle olan minik
Günlük bir kaçamağa oldukça uygun bir kitap.
Korudaki Gümüş benim için çerezlik bir kitaptı. Okuyacak kısa bir tane ararken düştü karşıma. Aldığı güzel yorumları gerçekten hak ettiğini düşündüğüm, hoş bir kitaptı açıkçası. 100 küsür sayfa da sade ve güzel bir anlatım ile yazılmış. Henry ve Tobias arasındaki ilişkiyi tahmin ettiğimden daha iyi bir şekilde özetleyebildi. Bitirir bitirmez ikinci kitabını aramış olsam da çevrilmediği gerçeğinin burukluğu var üzerimde.
Kısasıyla, fantastik temalı ve günlük bur kitap arıyorsanız tam sizlik diyebilirim. Alın, okuyun, asla pişman olmazsınız.
