Ben Nüzhet’in kahkahalarından ürkerim, bu, bir silahtır ki Nüzhet onu başkalarının zaafları üzerine merhametsizce boşaltır. Ağzından bu kısa , kesik ses parçalarının dışarıya sıçrayışı kendisi için o kadar gayriihtiyaridir ki infilaktan sonra o da her zaman şaşırır, bazen utanır ve nâdir olarak da açtığı yaraya acır.
Nüzhet’in birçok heyecanları otomatiktir.