Gelişmemiş sevgi şu ilkeyi benimser: Sevildiğim için seviyorum.
Olgun sevgi ise şu ilkeyi izler: Sevdiğim için seviliyorum.
Olgunlaşmamış sevgi şunu der: Seni sana ihtiyacım olduğu için seviyorum.
Olgun sevgi ise Seni sevdiğim için sana ihtiyacım var, der.
Başka birini tanıma adına harcanan bu olağanüstü çaba, sadizmin aşırı biçimlerinde ortaya çıkar. O insanın acı çekmesi istenir, işkence edilir, zorlanır. Acılar içinde sırrını ifşa edeceği umulur.
Saygı bir insanı olduğu gibi görme, onun kendine özgü bireyselliğini algılamaktır. Diğer insanın büyüyüp gelişebilmesine duyulan gerçek ilgidir. Diğer insanın büyüyüp gelişmesinin kendi yararına, kendine özgü olmasını isterim, bana faydası olsun diye değil.
Sorumluluk genelde bir görev yani bize dışarıdan yüklenmiş bir şey olarak algılanır. Oysa sorumluluk gerçek anlamıyla insanın kendi isteğine bağlı olarak gelişen bir duygudur.