Soner Odabaş
@SonerOdabas
Zihnimdeki sesleri susturmanın tek yolu:meşguliyet!
Şu anda okuduğu kitap
John Fowles, Koleksiyoncu’da şöyle diyor: “Onu unutacağımı sandığım da olmuyor değildi. Ama unutmak insanın yapacağı değil, başına gelen bir şeydir ve benim başıma gelmedi.”
Reklam
Daha ne olsun be Soner…
Vongenut’un, her zaman kulak arkası ettiğim bir başka öğüdünde söylediği gibi: “İşler yolunda gittiğinde bir durun ve yüksek sesle, ‘Daha ne olsun?’ demeyi unutmayın.” 
Hiç unutmuyorum. Dünya her şeye rağmen çok güzel, daha ne olsun Osman.
İstanbul’u bıraktım demeye çalışıyorum. Bir süre kullanmamaya karar verdim; ciğer dalak bırakmadı. Bundan sonra cenazesine bile gitmem diyeceğim de, gideceğimi adım gibi biliyorum. İstanbul’dan değil ama her hayatı yıkıp kuruşumda yine senden ayrılmaktan bıktım, artık ne olacaksa olsun Osman.
Kendimden sökemediğim yerlerine yapışıp tam kalmaya çalışmaktan da bıktım. Bundan böyle kolum mu sende kalacak, bacağım mı bilmiyorum. Diyetim neyse ödüyorum, olduğum kadarıyla sökülüp gidiyorum Osman.
Geçici bir zaman için olduğunu bilsen de İstanbul’u bırakmak kolay değil. İnsan ister istemez ekstra duygusallaşıyor.
Öyle bir olur ki!…
Şimdiye kadar bize hep “parayla saadet olmaz” dediler ama bunu yaşayarak öğrenmek istiyorum, hiç bilmiyorum Osman.
Selam sana Martin Eden
Okumak, yeni şeyler öğrenmek her zaman en iyi baş etme yöntemim oldu. Birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğum bugünlerde de yine kitaplara sığınıyorum. Hem böylece sana anlatacak bir sürü şey biriktiriyorum, sayfaların arasında bekliyorum Osman 
Reklam