İnceleyelim...
George Eliot’ın 1872’de yazdığı ‘Middlemarch' kitabı 952 sayfadan oluşmaktadır.
Kitaba ismini veren Middlemarch hayali bir kasabadır.Ingilterenin taşra hayatında geçen romanın konusu ise çocukluğundan beri öksüz olarak büyüyen, iyilik ve yardımseverlik gibi özellikleriyle ön plana çıkan Dorothea'nın evliligini ve daha sonrasında başına gelen olayları anlatıyor.
Kitapta karakter sayısınin oldukça fazla olduğunu söyleyebilirim.Karakter tahlillerinin uzunluğu zaman zaman kitabı kafa karıştırıcı ve sıkıcı bir hale getirebiliyor.Buna rağmen rüm karakterler birbirinden bağımsız, gerçeklik etkiside oldukça yüksek.
Ayrica kitap karakterler üzerinden mitoloji, resim, şiir, kutsal kitaplar gibi bir çok konuya temas ediyor.
İngiliz edebiyatının en büyük kurgu eseri olarak lanse edilmesi ise kitabın zenginligini ortaya koyuyor.
Eseri bütün olarak ele aldığımda okumak için irade ve sabır istediğini söylemeden geçemeyeceğim. Ayrıca ilk bölümlerdeki sıkıcılığına rağmen son bölümde daha akıcı ilerlediğini söylemek mümkün.
Son olarak 18. yy'da İngiltere'de kadınların yazar olmasının hoş görülmemesi nedeniyle yazar gerçek adı Mary Anne Evans yerine takma ad olarak George Eliot’u kullanmış bunuda buraya not edelim :) keyifli okumalar dilerim.
Reklam
Kadın olsun, erkek olsun, tüm insanlar yüreklerinde uyanan huzur kaçırıcı belli belirsiz özlemleri, kimi zaman deha, kimi zaman din, çoğu zaman da büyük bir aşk sanarak hazin hatalara düşerler.
İnsan bir ant içer, ancak o andı bozmasını sağlayacak kaçış yollarını yüreğinden söküp atamaz. Andına uymamaya açıkça niyetli olduğu için midir bu? Kesinlikle hayır; ama kendisini andını bozmaya yönelten arzular yüreğinde belli belirsiz hâlâ etkin durumdadır ve bunlar yavaş yavaş zihnine de sızarak, tam da andın gerisindeki nedenleri tekrar tekrar içinden geçirdiği sırada insanın iradesinin kaslarını gevşetirler.
İnsanın huyu suyu gibi, hafızasının da değişik pek çok halleri vardır ve içindeki gölgeler ve ışıklar değiştikçe, görüntüler ve sahneler de değişir.