Bugün yazdığım şeylere baktım, içimde neler tutuyormuşum veya ufacık sorunları büyütmüşüm ya da ruhum acıdan kıvranmaktan beni yazmaya itmiş. Neyse burayı günlük gibi kullanmak güzeldi.
Reklam
Kalbim kendi kendini sıkıyor, beni bir yerlere doğru götürüyor. Biri yüzünden değil bir sebebi varsa o da nedir bilmiyorum... Tek bildiğim içimde ki seslerin susmak bilmediği. Güneşin her batışı benim içimde ki çığlığın başlangıcı ile bütünleşmiş, tanrıya dualar ediyorum. Tek bildiğim suçluluğum veya öyle olduğunu söyleyen sözlerden ibaret. Ne siyahı ne beyazı tercih ediyorum kendimi gri çukura atıp nefes almayı bırakana kadar toprağın bedenimle karışmasını umuyorum. Yanlızlığımın son anlarında kendimi kendime bırakıyorum. Tek bildiğim bir gün kalbim bu acıyı bitirecek.
Ölüm artık onu kollarının arasına aldı o artık ışıktan ve karanlıktan mahrum. Onun için dönen bir döngü başladı tanrının izin verdiği bir döndü. Yakılan bedeninin külleri denize ulaştı ve tam o anda gözlerini açtı yozlaşmış bir yerde yeni bir hayat. Hayatını bitirdiği yaşta tekrar doğdu. Yeni bir kadere sahipti herşeyi hatırlıyordu... o son gece hariç. Sevdiği herşeyin ismi değişti kendi ismi bile. Var olduğunu hiç bir zaman hissetmedi sadece dönen bir döngüye ayak uydurup dönmeye başladı. Herşeyini kaybetmiş bir ruh artık tehlikelidir. Artık o karanlığı getirip gelen ışıkları çalacaktı...
Aklımdasın ve bunun farkındasın farketmediğimi sanıyorsun ama aklının bir yerlerinde saklı olduğumun farkındayım. Tam seni düşündüğüm vakite yaralandığını duyuyorum... korkuyorsun ama bende korkuyorum kendi aklında hiç düşündüğün bir kadın değil ama aklında olduğumun farkındayım. İstemeden birbirine çekilen iki ruhuz, kaderde yazılı olan şeyleri yok etmeye çalışan iki insanız. Kalbimiz değil mantığımı yönetiyor bizleri. Üzgünüm ama olgunlaşmamış benliğimi öyle gösteremem bir anı hırsızı elimde ki mutluluğu çalmaya çalışırken istediğin kadın olamam. Sende istediğim adam...
♤
Bir abla edasıyla beni olduğum yerden alıp diğer tarafa taşıyan ruhumun özendiği bir kişiliktin. Yanında olan sanki ben değildim utanıyor sıkılıyor ve beyaz yüzümü gösteriyordum benim hayatımın gökyüzünde hep bulutlar olurdu ama seni gördüğümde bulutlar yok olmuştu. Şimdi ise aşkın seni nasıl yaktığını görüyorum üzgünüm hayal dünyamın kapılarından çıkmak benim için çok zordu ve halla oraya sığınıyorum. Yaptığım hatalardan pişman değilim çünkü o hatalar kötü bile olsa seninleydi seni yakan şeyin tek kurtuluşunun boğulmak olduğunu da biliyordum. Beni o karanlık yola sokacağını da biliyordum oysa ki masal senin yardımınla başlayıp benim nankörlüğümle bitmişti. Her anı senin aksine beynime kazılı ama onları teker teker suyla dağıtıyorum. Su damlalarının tutunma çabalarını izliyorum veya öyle hayal ediyorum. En iyisi gitmekti ve bunu kendime hediye olarak alıyorum. Çünkü bana bıraktığın tek şey yokluğunda. Tek dileğim iyi olman...
~Ekim T~
Reklam