İnsan, akıl sahibi bir varlıktır ve bu haliyle gıdasını ve rızkını bilimden alır. Fakat insanın anlama yetisinin sınırları o kadar dardır ki, bu durum özelinde ne elde ettiklerinin kapsamından, ne de güvenilirliğinden çok fazla tatmin beklenebilir. İnsan, akıllı olduğu kadar toplumsal bir varlıktır; fakat aynı şekilde, arkadaşlığı da her zaman makul ve eğlenceli bulamaz, ya da arkadaşlığın lezzetini her zaman koruyamaz. İnsan aynı zamanda eyleyen bir varlıktır ve insan yaşamının çeşitli gerekliliklerinden olduğu gibi bu eğiliminden ötürü de bir işi, bir meşgalesi olmalıdır. Ama zihin biraz rahatlamak ister ve her an çalışıp tetikte olması mümkün değildi
Loşluk gerçekten de göz için olduğu gibi zihin için de acı vericidir; ama bu loşluktan bir ışık çıkarmak, hangi çabayla olursa olsun, keyif verici ve sevindirici olsa gerek.