İnsanoğlu önce mağaraya çizdiği resimlere, sonra taştan yaptığı putlara, daha sonra ise kendi cinsinden olan insanlara taptı. Şimdi ise kendisine tapıyor. Kendi fikri, kendi güzelliği, kendi, kendi, kendi... ona ait ne varsa onu en muhteşem görüyor. Hem de en aciz haliyle.