Icebreaker – Beklentinin Gerisinde Kalan Uzun Bir Hikâye Icebreaker, bir buz pateni sporcusu ile bir hokey oyuncusu arasındaki romantik ilişkiyi merkezine alan bir kurgu roman. Ancak bu temel yapı, ne yazık ki beklentimin altında kalan bir anlatımla örülmüş. Roman, başlangıçta eğlenceli ve ilgi çekici bir dinamiğe sahip gibi görünse de ilerledikçe bu etki zayıflıyor. Özellikle karakterler arasındaki fiziksel çekimin fazlaca ve tekrara düşer biçimde işlenmesi, bir noktadan sonra okuma deneyimini yorucu hâle getiriyor. Aralarındaki romantik gerilim kısa sürede doygunluğa ulaşıyor ve bu yoğunluk, hikâyeye dair merakı canlı tutmakta yetersiz kalıyor. Yazar, zaman zaman arkadaşlık ve takım ruhu gibi temalara değinmiş, hatta küçük çaplı dramatik dokunuşlara da yer vermiş. Ancak bu unsurlar, hikâyeye derinlik kazandırmak yerine yüzeyde kalıyor. Daha derinlemesine işlenmiş olsaydı, roman hem duygusal açıdan daha tatmin edici olabilir hem de tekrar eden romantik sahnelerin arasına anlamlı bir denge katabilirdi. Kitabın 560 sayfalık hacmi ise dikkat çeken bir diğer unsur. Anlatılan hikâyenin hacmen bu kadar uzun olmasını gerektirecek bir gelişim ya da katmanlılık bulunmuyor. 300 sayfa civarında, daha derli toplu ve etkileyici bir roman çok daha güçlü bir izlenim bırakabilirdi. Ne yazık ki, sayfa sayısının fazlalığı, hikâyeyi sürükleyici kılmak yerine zaman zaman “yeter artık” hissiyatı uyandırıyor. Sonuç olarak Icebreaker, romantik kurgu severler için bazı keyifli anlar barındırsa da, anlatımın uzunluğu ve dengesiz tonlamaları nedeniyle genel anlamda beklentimi karşılamadı. Daha kısa, daha yoğun ve tematik olarak daha dengeli bir anlatımla çok daha güçlü bir eser olabilirdi.