"Doruk, Ellerini tutarsam...” dediğimde elimi sıkıp cümlemi kendisi tamamladı.
"Düşmene izin vermem."
"Biliyorum." dedim sessizce. “Bu yüzden elimi hiç birakma olur mu? Seni çok seviyorum."
"Beni seviyorsun, değil mi Ateş?"
Yüzündeki gülümseme büyüdü. Eğilip dudaklarıma tüy gibi bir buse bıraktıktan sonra tek hecelik fısıltıyla,
"Çok.”dedi.