Orta yaşına gelip hayatın asla doya doya yaşanamayacağını idrak edemeyen her erkek ve kadın böyledir sanıyorum; tatminsizlik, gri saatlerin donuk muğlaklığında belirli bir nesne arayıp, onu henüz denenmemiş bir iyide bulur.
Kendini pürüpak tutmak için beyaz yalanlar ve kaçamak sözlere başvuran bir zihin, büyük bir ressamın kendisi dışında kimseye fark edemeyeceği hatalı fırça darbeleri karşısında huzursuzdur aslında; o kaçamak sözler ve davranışlarsa, birer yalana dönüşünce sadece birer aksesuarmış gibi kolayca benimsenir.