İki gün önce başımı gökyüzüne kaldırıp gözlerimi kapattım.Tanrı’ya, bana bir işaret göndermesi için yalvardım…Tanrı beni duydu. Tam başımın üstünde, V şeklinde uçan bir kuş sürüsü gördüm. Öyle uyymlu uçuyorlardı ki, bir tanesi bile sırayı bozmuyor, önündekine yaklaşmıyor, mesafeyi koruyarak keskin bir V oluşturarak uçuyorlardı….İşte mucize bu diye düşündüm.
…Tanrı bana gökyüzünden zafer işareti yolladı…
Sadık Bey de, kaşlarını kaldırırp başını yana eğiyor, arada bir omuzlarını kaldırıyordu. Söylenen sözlere eşlik eden hareketler değildi bunlar; söylenemeyen sözlerin mimikleriydi.
Sadece profesyonel askerlere değil, vatani görevi için silah altına alınanlarada ,düşünmekten daha önemlisinin itaat etmek olduğu öğretiliyordu. Adımları kadar sözleri, selamlaşmaları, düşünceleri de birbiriyle aynı olan insanlar yetiştirmekti amaç.