"Ben zamanda asılı kaldım" dedi sanki hislerimi okuyormuşçasına. "O geceyi bitirmedim. Bitiremedim. İstesem de olmuyor, tek bir saniyesi bile hafızamdan silinmiyor."
Kendimden kaçtım, sığınacak tek limanımsa oydu. Ona bir daha kaybetmekten korkarmışçasına sarıldığımda, "Bitmez..." diye fısıldadım. "O gece sıradan bir gece değildi, sevgilim. Ben senin gecelerinde kayboldum, sen benim bitmek bilmeyen gündüzlerimde. Ne zifirî karanlık ne aydınlık.. O gece buzim umudumuz ve mucizemizdi. O gece maviydi."