Suminxws
@Sssumin_888
7 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Babamın sevgisi mi?
Ona muhtaçsın,
Çünkü hiçbir zaman hissetmemiştim.
Oysaki her hücrene kadar hissetmeye ihtiyacın var.
Çünkü aslında her küçük kızın en büyük hayali, babasının onun kahramanı olmasıydı. Benim babam benim kahramanım değildi ve hiçbir zamanda olmayacaktı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Gece burada tek başına bir adam düşün, işte ya kitap okuyor yada bir şeyler düşünüp öylece oturuyor. Bazen düşüncelerini birine söylemek ister doğru mu yanlış mı diye ama kimsesi yoktur işte. Bir şey görünce bile onu gördüğünden tam emin olamaz gösterecek kimsesi olmadığından. Yanındakine dönüp 'Gördün mü sen de?' Diye soramaz ki. Bilemez ne gördüğünü. Soracak kimsesi yoktur ki"
Hayat döngüsü para kazanmak üzerine kurulmuştu. Bazıları benim gibi doğuştan şanslı sayılıyordu ki bu ne büyük bir yanılgırdı.
Yollar ve sonlarla ilgili hikâyeleri çoğu bilmiyor ya da duymazdan
geliyordu. Bu bağlamda baktığımız zaman ben, o yolun sonunda Hayat döngüsü para kazanmak üzerine kurulmuştu. Bazıları benim gibi doğuştan şanslı sayılıyordu ki bu ne büyük bir yanılgı
Yollar ve sonlarla ilgili hikâyeleri çoğu bilmiyor ya da duymazdan
geliyordu. Bu bağlamda baktığımız zaman ben, o yolun sonundaydım, gökdelenin en üst katında ve buradan baktığımda hiçbir
şeyin sanıldığı gibi harika olmadığını görüyordum. Ama onlar bir
yoldaydi. Başını kaldırıp yukarıya bakabiliyorlardı, bir gün oraya
ulaşabilme hevesiyle, azmiyle çıkıyorlardı basamakları. Asil önemli
olanın, asıl güzel olanın yukarısı değil basamaklar olduğunu bilmiyorlardi. En yükseğe çıkmış ve sonra en aşağıyı görmüştüm ve biliyordum işte, bir daha o kadar da yukarıya çıkamayacaktım, zaten
artuk o kadar da yukarısı yoktu. Gökyüzü bile aşağıdaydı artık. Ve
bunun zenginlikle ya da yoksullukla bir ilgisi yoktu. Bu başarı ve
başarısızlık, güzellik ya da çirkinlik, büyük küçük her şeyle ilgiliydi. Daha zengin olmak, daha güzel olmak, daha başarılı olmak..
Hiçbir şey insanı artık diğerinden ayirmyordu, insanlık hayatın
içinde öyle bir boyuta evrilmişti ki herkes, kim olursa olsun, kendi
mücadelesini veriyordu. Daha fazlasının insanlığı unutturduğunu
görmüştüm, daha azının ise insan olmaya yetmediğini.aydım, gökdelenin en üst katında ve buradan baktığımda hiçbir
şeyin sanıldığı gibi harika olmadığını görüyordum. Ama onlar bir
yoldaydi. Başını kaldırıp yukarıya bakabiliyorlardı, bir gün oraya
ulaşabilme hevesiyle, azmiyle çıkıyorlardı basamakları. Asil önemli
olanın, asıl güzel olanın yukarısı değil basamaklar olduğunu
