Özgürlük yalnızca belirli bir karara "evet" ya da "hayır" demek değildir: kendimizi şekillendirip yaratma gücüdür. Nietzsche'nin deyişiyle özgürlük, "asıl olduğumuz şeye dönüşme" kapasitesidir.
Özgürlük, insanın kendi gelişiminde rol oynamasıdır. Kendi kendimize şekil verebilme kapasitemizdir. Özgürlük benlik bilincinin diğer yüzüdür.: kendi kendimizin farkında olmadığımızda tıpkı arılar yahut koyunlar gibi içgüdü ya da tarihin otomatik akışı tarafından yönlendiriliriz.
Utanç katlanılması en zor duygudur. Utandığımızda "yer yarılsa da içine girsem" ifadesini kullanır ve yok olmak isteriz.
Fark edilmemek, dikkate alınmamak ise utanç duygusunun yerleşmesine ve derinleşmesine neden olur.
Bir ilişkinin kötü olmasından her iki taraf da aynı derecede sorumludur. Hiç kimse bir ilişkiyi tek başına "iyi" ya da "kötü" yapamaz. İlişki iki kişiliktir ve her kişi diğerinden etkilenerek ve diğerini etkileyerek ilişkiyi "yürütür".