Çoğu kahkaha -hatta çoğu insan- sahteydi. Her sabah uyanıp o gün istedikleri kişiliğe ve dünyanın onları nasıl görmesini istediklerine göre bir maske takarlardı.
"Önemsiz insanların senin değerini belirlemesine izin verirsen, onların sınırlı hayal gücünün üzerine asla çıkamazsın."
Öne doğru eğildi, ifadesi ciddiydi. "İnsanların seni sevmesini sağlamak için çabalamana gerek yok, Ava. Sevgi kazanılmaz. Sevgi verilir.
Çoğu insan, yapabileceği en büyük fedakârlığın bir şey uğruna ölmek olduğunu düşünürdü. Yanılıyorlardı. Yapabileceğiniz en büyük fedakârlık; bir şey uğruna yaşamak, onun benliğinizi tüketmesine ve sizi hiç tanımadığınız bir hale dönüştürmesine izin vermekti. Ölüm unutulurdu; yaşamak ise mutlak olan şeydi, var olan en sert gerçekti.