. GÜNDÜZ GECE
Tuğla attım gölgesine
Oturdum ceviz dibine
Dayandım gövdesine
Yazdım seni hece hece
Aklım sende gündüz gece
Zaman durdu akmaz güne
Sana yanar kalbim çile
Gönlüm düştü dert içine
Çiçek olsan arı olsam
Bağrına gelip konsam
Çiçeğinden şerbet alsam
Yudum yudum seni tatsam
Yağmur düşer gökten yere
Toprak içti verdi meyve
Buğday çıktı un ekmeğe
Nehir taşar akar göle
Çınar olup kökler salsam
Açmaz dalım sen olmasan
Alem kadar zengin olsam
Sensiz fakir düştü bu can
S GÜMÜŞÇİVİ
. AŞIK SANA
Sensiz dünyam son bahar
Düşer gülüm yapraklar
Soğuk vurur ayaz kar
Ömrüm donar buz tutar
Sen gelirsen ilk bahar
Kalbim atar aşk çarpar
Gönlüme güneş doğar
Sevda açar kök tutar
Sensiz bana boş dünya
Hasret düştü bağrıma
Başkası girmez bu cana
Yarim olsun toprak bana
Rüzgar bulut gez havada
Yıldırım düştü dünyama
Yağmur toprak aşık sana
Yağmassan çöl düşer cana
S GÜMÜŞÇİVİ
. BİRİNCİ
Okumaz kendini okul birincisi
Yazmaz doğruyu yalancı kalemi
Giymez edebi onursuz elbisesi
Başın sonu hercan için geçerli
Gerçeği ararsan içinde bul eyriyi
Şerefi bulursan özüne tak fani
Tart kendini zerraf bilir deyeri
Üstün altı hercan için geçerli
Sokak evi yanından gitti veli
Düşmüşe el atmaz başı bezili
Gelip geçer aç doyurmaz kamili
Toprağın altı hercan için geçerli
Yazın sonu son bahar geldi
Koltuğa oturan kalkar kendi
Ne bıraktı masaya kendi şerefi
Ölüm hercan için geçerli
S GÜMÜŞÇİVİ
. ÖMÜR NERELİ
Doğruya kibir hançer takar
Kaşını kırıp zuladan bakar
Yazdığımı boynuna takar
Yüzüme gülüp kuyu kazar
Rengi dili veren yaradan
Tipiyle üstüyle alaycı akan
Beyaz siyaha üstün bakan
Yaradan yüce Rahman
Hesap para için geçerli
Mülk insana kaç deyeri
Adalet çürük içinde zifiri
Mazlumun sırtında temeli
Merhamet gözlere selfi
Kalbi takan taşıyan bildi
Fakiri toplum düzen ezdi
Cebine göre eder deyeri
Kartal dağ başına yaptı evi
Aslan dilini orman bildi
Söyle bülbül dinler sahibi
Canı rengi yaradan verdi
Dünyaya giren çıkan belli
Zengin fakir Hak'tan geldi
Kaşı gözü topraktan verdi
. NE KALDI
Gönül dağı kar fırtına
Ayaz düştü yamacına
Kırak vurmuş toprağına
Çiçek açmaz şu bağrında
Yıldız kaydı ufuklarda
Güneş göçtü çöktü kara
Ay doğmaz karanlığa
Gece düştü şu şansıma
Kalbim kırık param parça
Ömrüm soldu açmaz cana
Alın yazım gönül yasta
Yaktı gitti beni sevda
Senin olsun yalan dünya
İstemem bir sevgi daha
Çile düştü senden bana
Ne kaldı dertten başka
S GÜMÜŞÇİVİ