Huzurlu ve akıllı bir insanın talihsiz bir insanın durumunu kavraması,ona cesaret vermeye çalışması boşuna çaba!Bir hastanın başında duran sağlıklı birinin sahip olduğu fiziksel gücün birazını olsun ona geçirememesi gibi.
Burada sorunun birinin zayıf ya da güçlü olması değil ister psikolojik,ister fiziksel olsun, duyduğu üzüntünün miktarına tahammül edebilmesi ya da edememesi.Bana göre yüksek ateşten ölen birine korkak demek ne kadar uygunsuzsa, yaşamına son veren biri korkaktır demek de o kadar tuhaf.
Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor,geriye kalanı ise özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki,ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanın değişmez yazgısı!