Yazmak kişinin kendisiyle ve başkaları ile diyaloğudur, kendi mahremine inme, kendi aynasında ötekini görme çabasıdır. Boğazında düğümlenen feryadı duyurmak için yüreğini paralaması, kanatmasıdır.
İlk öpüşmenin bir daha tekrarlanmayacak yumuşacık esrikliği, ömür boyu hiç bir sevişmede ulaşılamayacak, cinsellik ötesi hazzı, masumiyet tadı. Güneşle öpüşmenin unutulmaz mutluluk anı....
Belki aykırı gelecek ama insanın vicdanını onarıp güçlendirmesi çabayla, yaşam deneyimiyle, yenilgilerle, en çok da kendisiyle yüzleşme cesaretiyle oluyor.