Olgu Ekim Subaşı
@Subasiolgu
Platon’un kolundaki ornitorenk
Çünkü insan hiçbir umut beslemediği zaman durumu kabullenebiliyor ama kapkara bulutlar arasından iğne ucu kadar kendini gösteren güneş ışını belirince bütün dünyası o ışığa bağlı oluyor.
“Ne mutlu cehaletin koruyucu rahmi içinde bir cenin gibi büzülüp yatanlara”
İnsanın gövdesini dev bir silindirle ezebilirler ama ruhunu daha da kolay ezebiliyorlar.
Bu bekleyişin en önemli yönü, sürekli bir durum olması; düşüncelerimin, hayatımın doğal bir parçası gibi.
Bazen insan o kadar eziliyor ki, öfke bile duyamaz hale geliyor.