...Fakat acıların tamamı korkaktır, yaşamaya dair güçlü istek karşısında geri adım atarlar çünkü bedenimizi çepeçevre saran yaşama isteği, ruhumuzdaki ölüm tutkusundan çok daha güçlüdür.
... Çünkü bütün bu yaşadıklarım en aşırı düzeyde bile olsa acı çeken, kıvranan insan bedenini tamamen yok etmeye yetmiyor çünkü böyle anlarda bile insan üzerine yıldırım düşen bir ağaç gibi yere serilmek yerine , damarlarında akmaya devam eden kan sayesinde ayakta kalabiliyor.
Büyük büyük laflarla ruh, mana, duygu dediğimiz şeylerin gerçekte ne kadar da güçsüz , zavallı, acı veren şeyler olduğunu korkuyla şu an hissediyorum ...