Yaşama sevinci kusursuz bir hayat vaadi değildir.
Her gün mutlu uyanmak, hiç yorulmamak ya da hiç kırılmamış olmak da değildir. Yaşama sevinci ; düştüğün yerden kalkmayı seçebilmek, her şeye rağmen hayata sırtını dönmemektir.
Beklerim hâlâ beklerim. Yıllar oldu ben değiştim yağan yağmur değişti. İnsanlar değişti. Kuşun ötüşü değişti. Semaya açtığım ellerim değişti. Her şey değişti ama göğsümdeki acı değişmedi. Her şeyi geçtim, kendimden geçtim annemden babamdan geçtim geçemediğim bir sen kaldın. Senin adını koyamadım. Seni unutamadım özür dilerim...
Bir zamanlar her şey daha yavaştı sanki
Güneş biraz daha sıcak doğar
Akşamlar biraz daha uzun sürerdi
Ve insan büyümek için bu kadar acele etmezdi
Şimdi dönüp bakınca
Bazı sesler yalnızca hatıralarda yaşıyor
Bazı insanlar çok uzaklarda kaldı
Bazı günler ise bir daha hiç gelmeyecek kadar eskidi
Yıllar sessizce geçti içimizden
Ne bir veda istedi ne de izin aldı
Çocukluğumuzun kapısını usulca kapatıp
Bizi bambaşka yollara bıraktı
Bazen eski bir şarkıda buluyorum kendimi
Bazen solmuş bir fotoğrafın köşesinde
Bir anlığına her şey geri geliyor
Sonra yine zaman kazanıyor
Ama ne kadar uzaklaşırsa uzaklaşsın geçmiş
İçimde bir yerde hâlâ yaşıyor
Çünkü bazı yıllar takvimlerden silinse de
Kalpten hiç çıkmıyor…
Sueda EFE