İşte her şey o anda dank etmişti. Ağladı ağladı ağladı...belki uyuyana dek, dakikalarca sarıldı. Ne bir söz ne bir bakış, sadece sarıldı. Kimse iyileşmedi, zaten yılların acısı bu kadar kolay geçmezdi. Ama yine de iyi gelmişti her birine, yine de bir umut oldu her birinin kalbinde.
Kelimeler! Sadece kelimeler! Ne korkunçtu onlar! Ne kadar apaçık, canlı ve insafsızdılar! İnsan kelimelerden kaçamıyordu. Sadece kelimeler... Kelimelerden daha gerçek ne vardı ki?