Süheyla bulut
@Suheylablt
Kim soldurduysa fulyaları
ve kim küstürdüyse sardunyaları
Şimdi içimde bir acının defilesinde
türküden bozma ağıtlar.
Nasıl anlatayım bilmiyorum iyi değilim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gönül almayı bilmeyenlere kal
demediğimiz için oldu bütün bunlar.
Bütün hatıralar
hatırını yitirmiş bir vedadan yadigar.
Utanarak söylüyorum bir gülüşün vardı,
bitiği yeri içime mezar yapıyordum.
Zira şiir gibi bir şeydi gözlerin.
Yazmayı denedim sürgündeydi mısralar.
Davalık olduğum sonbaharlar namlusunda
bir yalnızlığın tetiğine basıyor.
Bir şarkı eşliğinde taşladığım meyhaneleri
bir rakı sofrasında kutluyorum.
Bir yerler arıyorum bir yol belki de bir şehir.
Hala biraz tedirgin olan düşlerimin seyrinde
uykusuzluğum rüyalarımı darlarken, mahallede
namuslu erkek bırakmayan Naciye’nin
tövbesini öpüyorum gözlerinden.