Şule Gümüştaş

Şule Gümüştaş
@Sule_chann
Çok kişi görsün diye değil. Bir gün dönüp baktığımda, o gün ne hissettiğimi hatırlayayım diye yazıyorum.
Hiç kuşkusuz edebiyat olmasaydı, insanın pek çok yanı gizli,örtük kalacak,tutkularımız ,hayallerimiz ortaya çıkmayacaktı.
Duygu ve Düşünce
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İsterseniz mavinin en güzel tonu olun ,bir renk körü için griden başka hiçbir şeysiniz.
Duygu ve Düşünce
21.11.2025
Bir zamanlar çok yakın hissettiğimiz insanlar olur.Bir cümlesiyle ferahladığımız, bir bakışıyla anlaşıldığımız,dünyamızda sessiz bir köşe gibi duran insanlar.Ama zaman, kimseyi aynı yerde bırakmaz.Yakınlıklar değişir, yollar ayrılır,ve bir gün dönüp baktığımızda şunu fark ederiz. O artık hayatımızda değil,ama hafızamızda hâlâ bir ‘olsaydı’ duygusu bırakmış. Bu sevgi değildir.Özlemek değildir.Geri istemek hiç değildir.Bu sadece, insanın kırıldığı bir anda geçmişteki huzurlu bir masayı hatırlaması gibi bir şeydir.Bir anlığına, “orada biri vardı” hissi.Hepsi bu.Gerçek şudur.Bazen insanlar ‘yakın kişi’ olmaktan çıkar ve sadece“bir zamanlar yakın olsaydı iyi olurdu” hissine dönüşür.Ve bunun adı kayıp değil,kabullenmedir.
Duygu ve Düşünce
19.11.2025
Bir insanın, bir ilişkinin, bir iletişimin… adının ne olduğu gerçekten fark etmez. Akademide danışman hocan olur, iş yerinde patronun… evde annen, baban… hayatında bir kadın, bir adam… Ya da yalnızca bir arkadaş. Hepsinin ortak bir sınavı vardır: Sen konuşurken sana bakıyor mu? Tepkini duyuyor mu? Hissini algılıyor mu? Ve en önemlisi algıladığı şeyi bir aksiyona dönüştürüyor mu? Çünkü bazen karşımızdaki insan, duygumuzu duymuyormuş gibi yapar. Bazen de daha kötüsü olur: Duyar Anlar,Hatta ne hissettiğimizi çok iyi bilir ama yine de hiçbir şey yapmaz. İşte tam burada gerçek ortaya çıkar: Önem veren insan kıpırdar. Bir adım atar.Bir cümle kurar.Bir düzeltme yapar.Bir yüz ifadesi bile değişir. Kısacası “Seni duydum” der. Hiçbir hareket yoksa, hiçbir karşılık yoksa,hiçbir çaba yoksa bu senin yetersizliğin değil onun umursamazlığıdır. İnsanın değer verdiği şeyi görmezden gelme lüksü yoktur.Ve hayat bize şunu öğretir: Tepkini görmeyen hiçbir yer, senin kalbini taşımaya layık değildir. Kırılmak, yorulmak, anlaşılmamak bunların hiçbiri senin suçun değil.
Duygu ve Düşünce
Üzerimde Birikenleri Rüzgâra Bırakıyorum”
Bazen biri gelir, yüzüne bakıp “Üzerinde nazar var” der. Aslında bilmez ki,insanın gözünde biriken her ağırlık,biraz yorgunluk, biraz da içe attığı cümlelerdir.Kırılmalar, susmalar, içten içe taşıdığın yükler. Ben bugün kendime şunu söyledim, Varsa da yoksa da, ben üzerime yapışan her şeyi rüzgâra bırakıyorum.Ne kimseye sitemim var, ne de kimseden geri aldığım bir umut. Sadece kalbimin etrafına temiz bir ışık örüyorum; yolu kötülüğe çıkan ne varsa yaklaşamasın diye değil, yaklaşsa bile bana dokunamasın diye. Ve biliyorum;insanı nazardan çok kendi içindeki iyilik korur. Ben de tam orada duruyorum artık: Kalbimin en sade, en güçlü yerinde.
Duygu ve Düşünce