Bazen biri giriyor hayatımıza;
bir bakışı içimizi ısıtıyor,bir cümlesi bizi olduğumuz yerde durduruyor,
sanki uzun zamandır hatırlamadığımız bir duyguyu bir anda canlandırıyor.Ama sonra içimde bir ses,yumuşak ama kararlı bir şekilde fısıldıyor:
“Şimdi zamanı değil.”Ben artık biliyorum;
kalbim rastgele açılan bir kapı değil.
Her hissin kendi vakti var.
Erken gelen tüketir,
yanlış kişiye gelen yaralar,
ama doğru zamanda gelen insanın içini ilahi bir sükûnete bırakır.
Ben birine ihtiyaç duyduğum için değil,
doğru hisse yer açmak istediğim için bekliyorum.Belirsizliğe değil,
huzura açılmak istiyorum.
Geçici heyecanlara değil,
kalbimi gerçekten anlayan bir sese.
Şimdi zamanı değil belki
ama vakti geldiğinde,
kalbimin nerede açılacağını biliyorum.
Çünkü artık neyi istemediğimi,
ve neyi hak ettiğimi çok iyi biliyorum. Bazı hisler acele etmez. Benimkiler de ilahi zamanını bekliyor.