Araba aynı, içindekiler aynı. Gidilen yol aynı, radyoda çalan şarkı aynı. Bir zaman bir de ben farklı. Ufak sandığım dertler yine aklımda camdan dışarıda gözlerim yine dolu. Eskiden geçer dediğim hiçbir şey geçmemiş, yüreğim yine yaralı. Bu sefer güzel olur diyerek çıkılan yolun yine hüsran olacağını bile bile gidiyorum. Değişir dediğim ne varsa aynı değişen tek şey benim. Varacağım yer belli, varacağım şekil belli. Nasıl dolmasın ki gözlerim...