.... korkuyla yaşamanın en kötü yaşam biçimi oldugunu, yapmaya çalıştığınız parlak şeyleri bile kararttığını ve bunu, var olmak için tam da ihtiyaç duyduğunuz şeyleri kemirerek, durmaksızın yaptığını söylüyorum.
Okurken kitapta durağan bir akıcılık hissettim. Belki de duygular çok ağırdı. Ama duyguları daha etkileyici kılan sözcüklere daha fazla ihtiyaç var diye de düsündüm. Buna rağmen sarsıcı bir kitaptı. Bir cocuğun duygusu tüm hayatının kararlarını nasıl da etkiliyor, nasıl mutsuz olmasına neden oluyor görüyoruz.