"İnsanın hayatı tanımadığı ne çok kişiyle çarpışıyor aslında. Ya da tanıdığı ama anımsayamadığı. Kaderin ince iplikleriyle birbirine bağlı çiçekler gibiyiz."
"Zalimlik, kaba kuvvet ve şiddet bir zeka sorunudur oğlum. Aklıyla problem çözebilenin dövüşmeye, silaha, yumruğa, bir başkasını ezmeye ihtiyacı yoktur."
Aynı şehrin çocukları farklı takımların taraftarı olunca işte böyle ayrışıyorlardı on saniyede. Yaralarımızdan kardeş oluyor, hırslarımızla düşman kesiliyorduk.
Her şey birkaç saniyede değişebiliyordu. Özgür uyandığın bir sabahın akşamı tutsaklıkla bitebilirdi demek. Uyanıp ölmek de böyleydi belki. Zamanı tahmin edememek... Çok acayip bir şeydi.