Yandı bir yer kudurduğunda ateş
Birşeyler kayboldu bu yerde
Ve dünyanın bu yerinde insanlar aynı acıları çekermiş aynı ağlarmış gözleri
Gel gör ki acılar da ortaklık varmış
Aslında yaşamın ortasında birikir insan kendinde ve kabarır kırıntılar kemeksiz kalbinde
Hayır suçlanmalı ağaç vazgeçtiği için yapraklarından
Yersiz bu vazgeçişler
Şimdi ne kalabilir ki geriye bu yalnızlıktan.