Sümeyye
@SumSay
Böylece size yazacağım mektuplarda ele alacağım tek konu, bayağı ruhların boş yere talihten bekledikleri, bizimse kendi çabamızla elde edebileceğimiz üstün mutluluğa erişmek için felsefenin bize gösterdiği yollar olacaktır. Bence bu yolların en yararlısı eskilerin bu konuda yazdıklarını incelemek ve öğütlerine bir şeyler katarak onları aşmaya çalışmaktır, çünkü bu öğütleri ancak bu şekilde kendimize mal ederek, onları uygulamaya kendimizi hazırlayabiliriz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çünkü zeki bir insan, herkesin uğursuz ve mutlak olarak kötü sandığı olaylara, kendisi için elverişli görünecekleri bir açıdan bakabilir.
Fakat, rastladığım şeylere, her zaman onları en iyi gösteren açıdan bakma eğilimim ve hoşnutluğumun başlıca kaynağını kendimde arama alışkanlığım beni bu hastalıktan kurtardı...
Fakat zannederim ki yüce ruhlarla aşağı ve bayağı ruhlar arasındaki başlıca farklar şunlardır; bayağı ruhlar tutkularının esiridirler başlarına gelen en tatlı veya acı oluşuna göre, mutlu ya da mutsuz olurlar. Yüce ruhlara gelince, uslamlamaları o kadar güçlüdür ki ötekiler kadar, hatta onlardan daha fazla tutkuları olsa da her zaman akılları egemendir ve acıları bile mutluluklarına yardım eder. Çünkü, bir yandan kendilerini ölümsüz ve büyük hoşnutluklara uygun ruhlar olarak görür, diğer yandan da birçok sakatlığa açık ve mahvolabilecek ölümlü bir bedenle birleşmiş olduklarını bilerek şanslı olabilmek için ellerinden geleni yaparlar, ama yine de sonsuzluğun yanında bu hayata o kadar az değer verirler ki, olup bitenlere bizim komedi oyunlarına baktığımız gözle bakarlar.