Ey nefsim şimdiye değin sen benim boynuma bir urgan gecirdin de nereye istediysen aldın götürdün ya ! Şimdi o urgani ben senin boynuna geçireceğim ve yerlerde surundurecegim seni . Madem ki susmayacaksin sen , madem ki durmayacaksin o vakit ben aci cektirecegim sana... Sen beni terk etmek için yalvaracaksin .
Eski zamanlari hayal etmeye çalışıyorum yürürken . Çok eski zamanları ... İnsanlar neler yapıyorlarmış aceba ? Nerelere gidyor , nasıl vakit geçiriyor , eğlenmek için ne yapıyorlar , biz bu kadar hızlı yaşayıp da hicbirseye yetisemezken onlar nasıl yetisebiliyorlar ? İstanbul hepsini biliyor bunların . Bu kadar çok yaşadığı için mutlu mudur aceba ? Ya bikmis mıdır sevdigi herkesin öldüğünü görmekten ?