SÜMEİ

SÜMEİ
@Sumeii
İhtimallerin olmadığı yerde umut yoktur.
Kaç ay oldu bilmiyorum, 7 ay sanırım. Hayatlarımızı ayıralı 7 ay. Yediğimizin içtiğimizin ayrı gitmediği 14 ayın devamı olan 7 ay. Dile kolay. Ben kendimi tanıyamıyorum, onu unutamıyorum. Ondan önceki hayatıma geri dönemiyorum, ondan önceki hayatımı bulamıyorum. Onunla tanışmak miladımmış farkında değilim. Kendimi çaresiz hissediyorum, aşkın gölgesi yok üstümde hayatın acımasız ışığı tenimi yakıyor. Aklımın hiçbir şeyde olmayışı içimi parçalıyor, kalbimin boşluğu canımı yakıyor. Onu geri getirmiyor hiçbir şey. Onu getirmediği gibi eski neşemi, heyecanımı, umudumu da getirmiyor. Ben de hatalar yaptım o da hatalar yaptı. İkimiz de yaptık. Ben ikimizi de iyileştirmeye razıydım ama o beni bir başıma bırakıp kendi yaralarımı kendim sarmamın gerekitğini söylerken gitmemesini dilemiştim. O kendi yaralarını kendi dikmeye karar verdi. Ben tek başıma kaldım ve ne yaralarımı dikecek bir iğnem ne de kanamasını durdurabilecek bir bandajım vardı. Elimde olan tek şey onun yokluğuydu. Ona kırgın değilim, onu istiyor da değilim. Ben eski günlerimi geri istiyorum sadece. Kendimi kaybettim ve bulamıyorum. Kendimi bulmak istiyorum.
SÜMEİ
Belki bir kitabımın giriş cümlesi olur.