Yapacak daha anlamlı bir şeyi olmayanlar ya da bulamayanlar; birini, bir şeyi bekleme döngüsüne farkında olmaksızın mahkum mu olurlar, yoksa bu gönüllü bir tutsaklık mıdır? Birbirinin aynısı günler geçirmek insanın aklını kaybedeceğini düşündürtür, o zaman bir meşgale bulmalıdır yoksa her şey daha dayanılmaz bir hal alabilir… kim bilir?