Birine bağlanabilmesi için kişinin önce kendine bağlanması gerektiğini kastettim yalnızca. Kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak diğer kişi yalnızlığa karşı sadece bir kalkan görevi görür. İnsan herhangi bir izleyici olmadan da bir şahin gibi yaşayabilirse bir başkasına aşkla bakabilir, ancak o zaman diğerinin varlığının gelişmesini umursar.
“Yalnızlıktan iyice bunalıp başkalarının yanında acılarımı ortaya döktüğüm ender zamanların hemen ardından kendimden nefret edip kendime yabancılaştım, sanki kendimden uzaklaşmışım gibi hissettim.”