"Günün birinde beni ölüme de götürsen.." Yanağımdan öptü, sonra alnıma kapattı dudaklarını. "Yemin ederim, kapısında uyuduğum tek evim yine sen olacaksın."
"Seni seviyorum Bora," diye fısıldadım kulağına. "Ve artık korkmuyorum, başlayınca biteceğini bile bile... Seni çok seviyorum."
Bora daha sıkı sardı bedenimi, sanki bir yolunu bulsa beni içine hapsedecekmiş gibi... Parmak uçlarıyla uzun saçlarımın altında kalan sırtımı sıvazladığında "Ben sana olan hislerimi dile getiremem iki gözüm," diye mırıldandı. "Sevmekse en çok ben seviyorum. Ve sen benim acizliğim, çaresizliğimsin. Hem gücüm hem güçsüzlüğümsün. Ben hiç inkar etmedim ama hiçbir zaman dile de getiremedim."