İnsan ezel ve ebed arasına dürülü bir varlıktır. Bu nazardan bakıldığında insan hem koca kainatta ufacık ve önemsiz bir zerrecik, hem de eşi bulunmaz bir biçimde biricik, nadir ve kıymetli bir varlıktır. Kendimizden daha büyük bir şeye aitiz ve asla yalnız değiliz.
Benden kopan bir şeyler var, içimi bir yere oturtamıyorum. Her şeyin sonunda bir endişe yaşıyorum, çok yalnızlık hissediyorum, bir şey eksik, bir şey yarım...