Sude Çeltik
@Suspato
Instagram'dan bana ulaşabilirsiniz
@thebookscupcake
Uşak~İzmir
İzmir, 2 Haziran
61 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tekerlekli sandalyesiyle yaşayan İlayda, herkesin radarındadır. Ve bir gün onu hiç ummadığı o kişi görür. Üstelik onunla uğraştığı halde kendi içerisinde daha büyük hesaplaşmalar yaşıyordur. Tüm bunların arasında hayat akmaya devam eder. Ve bir gün o yabancı gelir kalbini çalar.
~~~~~~~~~~~~~~
İlayda... Yaralı ama bir o kadar da neşeli, hayat enerjisi olan birisi. Onu seviyorum. Olaylar karşısındaki tutumu, gülümsemesi ama yaralanması bile ayrı boyutta. O, karanlığın içerisinde açan bir çiçek. Herkesin aksine o karanlıkta kendisine umut olmuş birisi. Yıllarca canını yakmışlar ama gene de gülümsemiş. Yeni bir yıl demiş sonunda. Belki de huzura ereceğini sandığı o yeni yıl. Orçun en başından beri yanındaydı. Asya da öyle. Niyetini anlamıştım en başında ama maalesef kimin sevdiği değil kimi sevdiğimizdir en önemli olanı.
Buğra benim için ayrı bir noktada. İlk başlarda yaptıkları hoş değildi. Ne yaşanırsa yaşansın bedeli, kendi acılarınızı başkasına yükleyemezsiniz. Ki o kişi sizden de yaralıysa bunu yapamazsınız. Gene de değişti. Kitaptaki en büyük değişim ona aitti bence. Ama bana en çok koyan şey ise İlayda'nın ona beni daha fazla üzemez sanıyordum ama sen yanılttın gibi bir şey söylemesi koydu. En çok burası etkiledi bence onu. Sevdiğini hissettim İlaydayı. Başkalarının aksine bir engeli olduğunu düşünmedi, kalbini gördü. İlayda ise kimi yerde etkilendi.
Mert`e tepki vermesini anlarım. Ama ona inanıp Oğuzla arasını açmasını istemezdim. En başından beri size kötü davranan birisi durduk yere iyilik yapmaya çalışıyorsa bunun altında bir art niyet vardır. Güvenemezsiniz. Ki Asya da demişti doğru olmayabilir diye.
Kitabın sonu beni tatmin etti. Kısa ama bir nevi öğüt verici bir kitaptı bence. Günlük okuyormuş gibi hissettim bazı kısımlarında. Unutulmaması gereken şey
