Size bayıldım diyebilirim. En çok da ağladım bu kitabı okurken. Düşünsenize bir gün rastgele bir metroya biniyorsunuz ve hayatınız tamamen değişiyor. O gün olmayacak bir şey oldu ve göçük oluştu. Son durak da 14 kişi hapis bir şekilde enkazda kaldılar. Kurtarılmayı beklediler. En başta her şey zor da olsa normal gidiyordu. Daha sonra ölümler başladı. Açlık, susuzluk, özlem, keder, hüzün ve ölüm... Hepsi de fazla geliyordu. Bestegül içinse bunun en iyi yanı Oğuz olmuştu. " EYVALLAH BİZDEN " hoşlandığı çocuk da onu seviyordu. Tabi bu yeterli değildi. Tıkılı kaldıkları bu yerde ihanetler de su yüzeyine çıkmaya başlamıştı.
" Belki de buradan sadece birimiz sağ çıkacak" her şeyi değiştiren tek laftı...
Benim en sevdiğim karakterler Selim, Oğuz ve Bestegül oldu. Tabi birde Akil var. Bestegülün eski sevgilisi. Onu ne olursa olsun sevmiştim ben. İyi gözüken kötülerde vardı, Melodi.
" Oğuz'du" diyebildim sadece. Elim şaşkınlıkla ağzıma giderken,
" Bahsettiğin Selim değil Oğuz'du" belki de en çok söveceğiniz kısım.