İslâm Deccalı olan Süfyan dahi, şeriat-ı Muhammediye'nin {asm} ebedî bir kısım ahkâmını {hükümleri} nefis ve şeytanın desiseleriyle {gizli hile ve tuzaklarla} kaldırmağa çalışarak hayat-ı beşeriyenin maddî ve manevî rabıtalarını {bağlarını} bozarak, serkeş {kafa tutan, isyan eden} ve sarhoş ve sersem nefisleri başıboş bırakarak, hürmet ve merhamet gibi nurani zincirleri çözer; hevesat-ı müteaffine {kokuşmuş hevesler } bataklığında, birbirine saldırmak için cebrî bir serbestiyet ve ayn-ı istibdad {baskının tâ kendisi olan} bir hürriyet vermek ile dehşetli bir anarşistliğe meydan açar ki, o vakit o insanlar gayet şiddetli bir istibdaddan başka zabt altına {idare altına} alınamaz. [Şualar - 593]