Nevra Tutar
@Suttozu
Güzel bir gün ve ben hala yaşıyorum.
6 ay sonra alelade bir kazada ölecek insan ile 6 ay sonra idam edileceğini bilen bir insan arasındaki belirgin tek fark, ölünecek zamanın biliniyor olması mıdır? Eğer öyleyse idam edilecek olanın savaştığı yaşama içgüdüsü ve psikolojik bunalım kat ve kat neden fazladır? Öleceğin tarihi bildiğin anda zaten ölü müsündür? Yoksa yaşamın tadını alman için hep sana öleceğin anın hatırlatılıyor olması mı gerekir?
Bu sorular demetinin yanı sıra idamın suçluya ceza olarak yansıyan kısmının, yaşam hakkının kişinin elinden alınacak olması değil de, ölüm şeklinin ve tarihinin kesin olarak karşıya verilmesi gibi görünüyor.
Toplumun ve iktidarın üzerimizdeki baskısından kaçamayışımız.
Ceza ile suçun toplum baskısının nezdinde aynı kefede yer almayışı.
Toplumun ortalamasını oluşturan iktidarın ciddiyetsiz, kokuşmuş, çiğ değerleri ve yargıları.
Günün sonunda bu sistemden kaçamayışımız. ya yokmuş gibi davranmalı, ya idare etmeli ya da çarklarda yer bulamadığımız için elenmeliyiz. bunun dışında bu davadan temelli kurtuluş mümkün değil gibi görünüyor.
olay örgülerinden bağımsız simgeleri kavrayarak, farkındalıkla okunmalı.
