Her insan ayrı bir dünyadır ve bizler farklılıklarımızla birbirimizi tamamlarız... Benzer hislerimiz var tabii, nihayetinde hepimiz insanız... Ama herkes aynı yoldan yürüyecek, aynı deneyimlerden geçecek diye bir kaide de yok...
Tamam bazı toplumsal normlar mutlak gerekli... Yine de ama çoğu şey sorgulanmadan, öylece kabul görüyor, bilinçli ya da bilinçsiz o öyle hissetmiş ben de aynı hissetmeliyin şeklinde kopyalama sistemine dönüşüyor...
Kabul etmemiz gereken şey, herkesin doğası farklıdır...
Birilerinin yaşadıklarını, hissettiklerini genellemek yanlış. O zaman dünyada tek tip insan olmasını istemek olur bu... Hayır, efendim kabul etmiyorum.
-İnsan öncelikli olarak mutlu olmayı mı mutlu etmeyi mi amaçlamalı?
-Her ikisini de... Hep karşımdaki mutlu olsun dersen, zamanla kullanılır hâle gelirsin... Herkes sınırını bilmeli... Ben de mutlu olayım karşımdaki de diye düşünmelisin...
Kazan-kazan modeli yani... İnsanlar burada yanılgıya düşüp, sürekli fedakârlık yapan insan makbul sanıyor... Bu yanlış, her şeyde olduğu gibi bunda da orta yolda olmalıyız. Böylelikle hepimiz mutlu oluruz.