Bizi kendi beklentilerimizden başka hiç bir şey incitmiyordu aslında.Maddelere o kadar çok anlam yüklemişiz ki ; yüklediğimiz anlamlar bize cevap vermeyince inciniyor ve incitiyoruz.Nefislerimiz zaaflarımız , zaaflarımız ise vazgeçemediğimiz tüm maddeler. Bu döngünün sonu var mıdır ? Var ise kim bekler ki sonuçsuz beklemeyi.Yok ise kim inanır ki beklemenin sonuca götüreceğine...