Sibel Karagöz

Sibel Karagöz
@Syblllk
UZUN UPUZUN BİR BOŞLUĞUN TEK KANATLI KUŞUYUM
harflerim düştü, tek tek astılar, kuşlarım avazın avazında, bir boşluğun boşluğu, artık artan oranda, yeter yettiğince, dur durak bir bilinmez, ortalık zifiri karanlık, bir bileni, bir göreni, bir varsayımı da yok, yokluğun yokluğunu çekiyoruz, ne oluyor, ne olacak, bileni yol bir bilinmezlikler içinde, ya da için içinde bir kayıp, az demeden, uz demeden, harf yarışı ama bir varsayımın varsayımı, ben yA ben uzun upuzun bir boşluğun tek kanatlı kuşuyum, sonra uçmak diyorlar, uç diyorlar, oysa kanadımı kırdılar, yenimi boşaltıp cepsiz bıraktılar,
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
ÇÜNKÜ DEĞERMİŞ
SİBEL KARAGÖZ ÇÜNKÜ DEĞERMİŞ Hançere gerek yok sözlerin var ya Zehre gerek yok gözlerin var ya Sen de herkes gibiymişsin Karama bir fırçada sen çaldın Hani yere göğe koyamaz Etiketi üstünde gardıroptan Üstüne geçirmeye kıyamazsın ya Kıyamadığım Bir sınıfa koyamadığım Hançere gerek yok sözlerin var ya Zehre gerek yok gözlerin var ya Sen de herkes gibiymişsin Karama bir fırçada sen çaldın İnsan en çok ummadığından yanarmış Çünkü değermiş Yüreğe hançer gibi Değermiş Hançere gerek yok sözlerin var ya Zehre gerek yok gözlerin var ya Sende herkes gibiymişsin Karama bir fırça da sen çaldın Sibel Karagöz #yazıdükkanıkültürsanateğitimyazıları #sibelkaragözmayısyazıları #çünkü değermiş #sibelkaragözşiirleri #sibel_karagoz
SÖZE LAL SESE SAĞIR SOĞUYAN SÖZLER
sözler düşe sarılıp yorganı üstüne çeken bin umudu yastığa yamalayan şafak sayan sayarken de yaşama asılan suya dokunan yaşanmış tüm kirli çamaşırları geçmişin valizlerinden çıkarıp çıkarıp aşka bulayan karadan geçmişi ak fistanlarca dolaba asan sözler ahhh bu temiz kalbim ahhh bu inanışlarım ahhh bu güvenişlerim yine yeniden uçurumlara yarım bir kuş denizlere ölü bir balık göğümü tavansız ışığımı titrek eylediniz söze lal sese sağır soğuyan sözler bir eksik yarım ben Sibel Karagöz #sibelkaragözşiirleri #sibel_karagoz
SİLİNİRDİM YAŞAMA DEĞMEMİŞ GİBİ
baharın çiçeklerini ekerdim silip zımparalarla ovdugum yaşanmışlıklara gök yağardı ben yaşlarımla eşlik ederdim gün gökkuşağına boyanırdı ben altından geçerdim büyürdü umutlarım içimden taşar gamzelerime bulaşırdı elim ayağım çiçek açardı sonra sen dokunurdun sözün belini kırar yüreğime sokardın silinirdim çizdiğim mutluluk resimlerinden silinirdim ayaklarımdan başlar bedenimi sarar sarmaşık gibi silinen gözlerimden bakarım gözünün içine içine boşluğa bakar gibi bakarsın bomboş herkes gibi sende herkes gibisin der gibi silinirim