Insanlar ölümün bir gerçek olduğunu bilmelerine ve ondan kaçmanın mümkün olmadığının da farkında olmalarına karşın, o güne dek ölecek çok insan olduğunu değerlendirip sıranın kendilerine gelmesinin çok az bir olasılıktan ibaret olduğunu düşünerek yaşamışlardı
Hayattaki en normal ve sıradan olgu olmasıydı, ölüm nesilden nesile aktarılan, bitmeyen bir miras gibi yaşanan tekdüze bir süreçten ibaretti ve en azından Adem ve Havva'dan beri bu böyle sürüp gitmekteydi
Ölüm anı tüm anıların en kısasıdır, bir iç çekilir ve tamam, bir benzetme yapmak gerekirse bu olay kimsenin üflemesibe gerek kalmaksızın kendi kendine sönen bir muma benzetilir. Hiç bir ötenazi bu kadar kolay ve tatlı olmamıştır