| O kara yazgılı gemide tek bir kişinin bile sağ olmadığını açıkça görüyorduk! Yine de ölülere seslenerek yardım istemekten kendimizi alamadık! Evet, o an öyle büyük bir ıstırap duyuyorduk ki o suskun ve iğrenç ölülere bizimle kalmaları, bizi terk etmemeleri ve onlar gibi olmaktan kurtarmaları, lütfedip aralarına almaları için uzun ve avaz avaz yalvardık
| Yiyeceklerimizi çok idareli kullansak bile en fazla 15 gün yeterdi. Suyumuz yok derecede azdı. Rüzgârların ve dalgaların insafına kalmış halde, denizde başıboş sürükleniyorduk. Gemi bir harabeye dönmüştü. Fakat yine de mutluyduk-çünkü son günlerde yaşadığımız bütün o korkunç felaketlerden, tehlikelerden kurtulduktan sonra bunlar bize önemsiz gibi geliyordu. İyi ve kötü, böylesine göreceli bir kavramdır