2020’den sonra fark ettiğim şey şu: Algımız yoruldu.
Kitaplara eskisi gibi sabırla yaklaşamıyor, birkaç sayfa sonra kopuyoruz.
Belki de bu yüzden yeni çıkan kitapların çoğu derinlikten çok hız vaat ediyor.
Anlam katmanları az, cümleler aceleci.
Kitaplar sığlaştı demek kolay… Ama ya mesele, derinliğe inme gücünü kaybeden bizsek?