Kitapları kategorize ettiğimiz gibi insanları da kategorize etme huyumuz vardır: Bir türe tam uymazlarsa onları ne yapacağımızı, nereye koyacağımızı bilemeyiz. Ben her zaman uyum sağlamakta güçlük çektim ama büyüdükçe önemsemez oldum. Bana sorarsanız, herkesle aynı olmak çok abartılıyor.
"Soruyorum çünkü hâlâ..." Seni seviyorum. Az kalsın öyle diyecektim. Yalan değil ama bunu ona söyleyemeyeceğimi biliyorum. Bazen, sevmek kendi hislerini kendine saklamaktır.
"Senin için endişeleniyorum," demekle yetiniyorum.