Kübra Çakır
@TURMALiN
7 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Kimseye yük olmamak bir ahlak dersidir; ben kimseye yük olmuyorum! Ben kendi ekmeğimi kazanıp yiyorum; doğru kuru bir parça ekmek, hatta kararmış ekmek ama çalışarak kazanılmış, yasal ve hile hurda yapmadan elde edilmiş bir ekmek.
Reklam
Benim düşüncelerim, dünya kuruldu kurulalı birbiriyle çarpışmakta olan öteki düşünce ve teorilerden hangi bakımdan daha aptalca,daha budalaca? Olaya gündelik hayat açısından değil, özgürce ve geniş bir açıdan bakılacak olursa, benim düşüncelerimin hiç de o kadar tuhaf olmadığı görülecek.
...Daha ruhunun tertemizliğini koruyan bu yaratık, bilinçli olarak kendini çirkef çukuruna atabilir mi? Yoksa çukur onu içine çekmeye başladı da içinde bulunduğu yüzkarası ona eskisi kadar iğrenç görünmediği için mi hâlâ dayanabiliyor?...
El ele büyüttük sevgiyi,
Birlikte öğrendik seninle,
Avucumuzda yüreği çarpan,
Kuşa sevgiyi.
El ele duyduk kumsalda denizin,
Milyon yılda yonttuğu,
Taşa sevgiyi.
Tırtılları tanıdık seninle baharda,
Tırtılken daha sevmeyi öğrendik,
Sevgiden üreyen kelebeği.
Toprağı evimiz gibi sevdik seninle,
Birlikte sevdik kuru toprakta,
Ev kuran köstebeği.
Köstebeğinden toprağına taşına,
Tırtılından kelebeğine kuşuna,
El ele sevdik bu dünyayı.
Acısıyla sevinciyle sevdik,
Yazıyla kışıyla sevdik,
Köy - köy ülke - ülke.
Gökler gibi sardı dünyayı,
Yağmur gibi sızdı dünyaya,
Dünya kadar oldu sevgimiz.
El ele büyütüp el ele derdik,
El ele derip insana verdik
Verdikçe çoğalan sevgimizi.
Gidelim buralardan..
Göğsünü sıkan, içini daraltan
O laneti geride bırakıp gidelim.
Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık.
Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim...
Gidelim buralardan...
İlaçlarını yanına alma,
Ben de kitaplarımı almayayım.
Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi?
Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim...
Reklam