Dışarda bizden yana bir hava var ,
Üşütmeyen , ten incitmeyen soğumsu bir sabah ,
Zihnime ilk düşen sen oluyorsun , ardından karar veremedigim bir kitap ,
Çayın kıymetine paha biçilmiyor,
Küçük küçük huzur çiziliyor parke taşlarında, bir tebessümdur almış başını gidiyor cehremde , seni anarken bu güzel guzelimsi sabah saatlerinde .
Nicedir bekleşir durursunuz gururla çürümeye yüz tutmuş raflarda;
Gelmez aklının hatrini çiğnemiş insan ,
Zaman çürütür , sesini soluğunu duyurtmayan kör kuyularda.
Istanbulun semt adları yok mu ? Bayilirim onlara . Ne guzelleri vardır . Yalan da olsa , yanlış da olsa bu semt adlarindan insanın muhayillisine birseyler üşüşür .